Kilisemiz Hakkında

Türkiye, 2000 yıllık Mesih İnancı’na yabancı değildir. İzmir, Efes, Antakya, Tarsus, Konya gibi isimlerin sık sık geçtiği İncil’in büyük bir bölümü Anadolu'da kaleme alındı.

Osmanlı İmparatorluğu, farklı inançları benimseyen insanların barış içinde yaşamasını sağlayarak büyük bir başarı gösterdi. IV. Sultan Mehmet zamanında Tevrat, Zebur ve İncil’in toplamı olan Kitabı Mukaddes, baştercümanı Ali Bey tarafından Türkçeye çevrildi. 19. yüzyılda Anadolu İncil’e bağlanan “Protestanlar”ın ilk filizlerini gördü. Protestan kiliseler 1990'da “Türkiye Protestan Kiliseleri Birliği” olarak bir temsilci kurul oluşturdular.

Türkiye Protestan Kiliseleri kimlerdir?

Protestanlık, 15. yüzyılda İncil'in esaslarına dönmek için yapılan reform hareketine verilen isimdir. Reformun diğer bir özelliği, inanç ve devlet işleri ayrı tutmaktır. Bu anlamda da merkezi yönetimlerden ve bir milliyetin Hıristiyanlık anlayışından bağımsız olan bu kiliseler, dünya çapında “Evangelical” (Müjdeci veya İncilî) kiliseler olarak biliniyor.

Türkiye Protestan Kiliseleri olarak ırk, din, dil, millet, mezhep, vb. ayrımları gözetmeksizin Mesih İsa'nın Kurtuluş Müjdesini (İncil’i) benimseyen ve ibadetlerini Türkçe olarak sürdüren kiliseleriz.

Türkiye’de farklı inançlarda olan herkese sevgi, dostluk ve hoşgörü ile yaklaşıyoruz. Anadolu’nun zengin kültür mozaiğine ait olan İznik ve Kadıköy Akideleri gibi, Mesih İnancı’nın tarihsel kökenlerine de bağlıyız.

Neye İnanıyoruz?

Her şeyi yaratan ve özünde sevgi olan tek Tanrı'ya inanıyoruz. O, Tevrat, Zebur ve İncil'den oluşan Kutsal Kitap'ı bütün insanların yolunu aydınlatan rehber olarak gönderdi. Kendini Baba, Oğul ve Kutsal Ruh olarak açıklamıştır

Kutsal Kitap’ın ana mesajı Tanrı'nın gönderdiği Kurtarıcı ile ilgilidir. O, gökten diri Söz olarak inen Mesih İsa’dır. Tanrı’nın Hz. Meryem'le ilişki kurup bir çocuğun babası olduğu iğrenç iftirasını kesinlikle reddederiz. İncil'de, İsa'ya “Tanrı'nın Oğlu” ancak mecazi anlamda denir. Kendisi, sonsuz kurban niteliğindeki ölümü ve ölümden dirilişiyle cennet kapısını herkese açmıştır.

Bütün insanlar, tövbe edip bu yüce habere yürekten inanmaya çağrılıyor. Böylece diri Tanrı’ya kavuşan herkesin, Mesih İsa’nın izinde yürümesi gerektiğine inanıyoruz.

Bozulmamış İncil'i tanıtıyoruz

Ülkemizde İncil’in değiştirildiği ve Batı’dan geldiği düşünülüyor. Ne var ki, Kutsal Kitap değişmedi, değişmeyecektir. Aynı şekilde de Mesih İnancı ne Batı’ya ait ne de Doğu’ya aittir.

Kilisemiz ve İbadetimiz

Beşiktaş Protestan Kilisesi Kasım 1991 tarihinde kurulmuştur ve resmi ibadetine 27 Aralık 1991'de, Barbaros Bulvarı’nda kiralanan bir iş yeri dairesinin Valilik Yüksek Makamına ibadethane olarak bildirilmesiyle başlanmıştır.

İncil’e göre “kilise” cemaat demektir. İbadet şekli de aracılar olmadan sade ve putperestlikten uzaktır. İbadetin görkemi, binada veya gizemli ayinlerde değil yürekte ve içtenliktedir.

Kilisemizin var olma amacı Tanrı'ya, layık olduğu ibadeti sunmaktır. Bir araya gelen inanlılar, Kutsal Kitap öğretişlerinin ışığında, Tanrı’yı ruhsal ezgiler ve dualarla övüyoruz. Yaşayan Tanrı'nın huzurunda büyük bir sevinç ve içtenlikle Rab'bin sevgisine ve iyiliklerine şükrediyoruz. Böylece ibadetlerimiz sevinçle yapılan bir kutlamadır.

Kişinin doğuştan şu veya bu dine mensup olmasının o kişinin Tanrı katındaki yerini belirttiğine inanmıyoruz. Tersine her insan özgür iradesini kullanarak gerçeği aramalı, araştırmalı ve bilinçli bir şekilde Tanrı'ya inanmalıdır. Bu nedenle bebekleri vaftiz etmiyoruz. Kaderciliğe inanmıyoruz. Tersine Tanrı'nın insanın özgürce yaptığı seçimlerine değer verdiğine inanıyoruz.

Din veya Tanrı adına silahla savaşmayı reddediyoruz. Bu doğrultuda Haçlı Seferleri dahil olmak üzere insanlığa karşı yapılan terör, savaş ve diğer hakaretleri kınıyoruz. Kötülüğün yalnız iyilikle ve gerçek sevgiyle yenilebileceğine inanıyoruz.

Toplantılarımızda ne yapıyoruz?

İbadet ediyoruz – piano, gitar ve diğer müzik aletleri eşliğinde ilahi söyleyerek Tanrı'ya tapınıyoruz. Kutsal Kitap'tan öğretiş ve teşvik sözleri vererek ruhsal eğitim yapıyoruz. Dua ediyoruz, çaylı sohbetler yapıyoruz, birlikte yemek yiyoruz, vb. Özetle bir iman ailesi olarak yaşıyoruz.

Merkezimiz nerede?

Bağımsız, özerk bir kiliseyiz. Cemaatin yapısı, inanç sistemi ve uygulamaları, başka mezheplere, merkezlere veya ülkelere bakmaksızın yalnız Kutsal Kitap'ın öğretileri ve ilkelerine dayanmaktadır.

Amacımız nedir?

Kilisemizin var olma amacı Tanrı'yı her yönden yüceltmek, O'na boyun eğerek sözünü dinlemek, isteklerini yerine getirmektir. Somut olarak bu amaç ibadet, beraberlik, tebliğ, eğitim ve sosyal hizmet aracılığıyla gerçekleşir.

Neden bu kadar farklı ulustan insanlar var?

Cennette de durum böyle olmayacak mı? Topluluğumuzun çoğu Türkiye vatandaşlarıdır. Bunun dışında Türkiye'de ikametli birkaç yabancı uyruklu kardeşlerimiz de vardır.

Başka sorular sormak ister misiniz?

Herhangi bir konu hakkında daha çok bilgi edinmek veya soru sormak isterseniz, lütfen bizimle temasa geçmekten çekinmeyin. Biz de bir zamanlar İsa'yı ve İncil'i araştırmıştık. Bunlarla ilgili gerçekleri benimsememizin sonucu, başkalarının da, aynı fırsata sahip olabilmeleri için gönüllü olarak bu görevi üstlenmeyi bir borç biliyoruz.

Faaliyetlerimize katılmak ister misiniz?

Buyrun! Bekliyoruz. Özellikle Cumartesi günkü sohbet toplantımız, İncil’i ve Hıristiyanlığı merak eden insanlara yönelik bir faaliyettir. Hoş bir ortamda istediğiniz soruları sorabilirsiniz, çaylar da bizden! Ama diğer toplantılara da isterseniz katılabilirsiniz.

Cumartesi günü ......................... Saat 16:00'da Sohbet
Pazar günü................................. Saat 11:00'de İbadet

Adres: ... Cihannüma Mah. Bostancıbaşı Sok. No:17, Beşiktaş – İSTANBUL
Tel: (212) 259 16 99

Kutsal Kitap’tan birkaç ayet:

Tanrımız RAB tek RAB'dir. Tanrınız RAB'bi bütün yüreğinizle, bütün canınızla, bütün gücünüzle seveceksiniz. (Tevrat: Yasa’nın Tekrarı: 6:4-5)

RAB çobanımdır, Eksiğim olmaz. Beni yemyeşil çayırlarda yatırır, Sakin suların kıyısına götürür. İçimi tazeler, Adı uğruna bana doğru yollarda öncülük eder. (Zebur: Mezmur 23:1-3)

Tanrı sevgidir... Eğer bir kimse, "Tanrı'yı seviyorum" der ve kardeşinden nefret ederse, yalancıdır. Çünkü görmüş olduğu kardeşini sevmeyen, görmemiş olduğu Tanrı'yı sevemez. (İncil: 1Yuh.4:16-20)