Morpheus : Gerçek nedir? Gerçeği nasıl tanımlarsın? Eğer hissedebildiğin, koklayıp, tadıp, görebildiğin şeylerden söz ediyorsan, gerçek, beyne iletilen elektrik sinyallerinin yorumlanmasıdır.

(Morpheus’un Neo’ya yükleme simülasyonunda söylediği gerçeklik tanımlaması)

Matrix filmini hepimiz izlemişizdir. 20 yy.’ın sonunda insanlığın sinemada görsel kaliteyle muhatap olduğu yegane yapıtlardan birisi olmasının dışında içinde barındırdığı derin felsefe ile bir çok kişinin dünyayı algılayışında farklı bir boyut açmıştır.Yapay zekaya sahip makinelerce yaratılmış bir dünyada enerji kaynağı için küvezlere hapsedilmiş insanlık için oluşturulan bir simülasyonu yani Matrix içinden özgür ve gerçek olan dünyaya doğru kurtuluş öyküsünü anlatır.Gerçek diye bilinen herşey aslında bir simülasyondan yani bir bilgisayar yazılımından ibarettir. Bir an için filmin konusundan sıyrılalım.Öyleyse, bizim için “Gerçek” nedir? Her geçen gün beynimizin bir yerlerinde bizi rahatsız eden bir kıymık mı? Yoksa Morpheus’un dediği gibi sadece simüle dünyamızı şekillendirmek için beynimizin bize etrafımızdaki nesneleri tanımlamak için gönderdiği elektirk sinyalleri ile oluşan koca bir yalan mı?

İncil’de de buna benzer bir diyaloğun iki kişi arasında geçtiğini görürüz. Romalı Vali Pilatus’un önüne çıkartılan İsa Mesih, Pilatus’a önemli bir söz söyler: “Ben gerçeğe tanıklık etmek için doğdum, bunun için dünyaya geldim. Gerçekten yana olan herkes benim sesimi işitir.” Pilatus ise şu soruyu sorar “Gerçek nedir?” Hikayeyi biraz başa alalım. İsa, Yahudilerce Getsamani bahçesinde tutuklanıp, yargılanmadan ve öldürülmesi için kendi insanları tarafından Pilatus’un eline teslim edilmeden bir kaç saat önce Tomas’a gerçekle ilgili bir anahtar verir. ” Yol, gerçek ve yaşam Ben’im.”

Tomas’ın kafasında canlandırmaya çalıştığı gerçek ile ilgili merakına verilen kesin bir cevaptır. Ve Tomas aracılığıyla, günahın sonucunda, gerçekle ilişkisi kesilmiş insanlığa verilen kesin bir cevap… Amaçsızlığın eline teslim edilmiş olan yaratılışın Tanrı tarafından gerçek amacına yönlendirilmesinin cevabı ardından gelen sözlerle devam eder: ” Benim aracılığım olmadan Baba’ya kimse gelemez.”

Ölüm, fiziksel yaşamımızın sonlanmasıdır. Beden tüm yaşamsal fonksiyonlarını yitirir ve herşey sonlanır. Fakat İncil farklı bir ölümden daha bahseder. Pavlus, Efeslilere yazığı mektubunda “Sizler bir zamanlar içinde yaşadığınız suçlardan ve günahlardan ötürü ölüydünüz. Bu dünyanın gidişine ve havadaki hükümranlığın egemenine, yani söz dinlemeyen insanlarda şimdi etkin olan ruha uymaktaydınız.”(Ef.2:1-2) der. Pavlus kısaca şöyle demektedir. Fiziksel olarak hepiniz sağlıklı olabilirsiniz, paranız, yatınız, katınız, hobileriniz, sevinçleriniz, anlık mutluluklarınız size dünyayı zevkli kılacak herşeye sahip olabilir ya da olamayabilirsiniz. Ama tüm bunlara sahipken dahi ölüydünüz. Ölüydük çünkü gerçeğe sahip değildik. Günahın en büyük kötülüğü gerçek olan yaşamlarımızı simüle yaşamlara dönüştürmüş olamasıdır. Adem ile Havva’nın yasak olan ağaçtan yemesinden sonra gerçek hiçbir zaman insan nesli için tek olmamıştır. Her zaman görecelidir. Yani bir elektrik sinyali…

İsa, Tomas’a verdiği anahtar ile sanal dünyasının hemen yanı başında duran kapıyı açmasını ister. Ben hep bu şekilde düşündüm. “Anahtarı çevir ve Tanrı’ya giden yolu göreceksin ve o yol Ben’im”. O yolun sonunda seni Gerçek Olan bekliyor. Tek Gerçek. Görmemiz gereken tek bir şey var, o da etrafı sanal duvarlarla çevrili bir dünya. Belki de Matrix’in sanal bir sistem olduğunu Morpheus sayesinde keşfeden Neo gibi tepki vereceğiz. Kabullenmekte zorluk çekeceğiz. Arkadaşlarımızın, ailemizin, okulumuzun, zevklerimizin,değerlerimizin doğru ya da gerçek saydığımız kavramların, sahip olduğumuz herşeyin yani hayatımızın günahın sonucunda gerçek olan Tanrı ile hiçbir alakasının olmadığını gördüğümüzde kabul edemeyeceğiz. Fakat Tanrı ile birebir bir ilişkiye sahip olmanın ve bunun için İsa Mesih tarafından bir bedel ödendiği gerçeği hep gözümüzün önünde duracak.

İsa Mesih’in ölümden dirilişini her kutladığımızda aklıma hep Tomas gelir. Belkide kuşkucu geçmişimle kurduğum bir paralelliktendir. İsa Mesih çarmıha gerildikten sonra bir mezara konur. Ama üçüncü gün mezar boştur. İsa insan aklının kavrayamayacağı bir şekilde ölümden dirilmiştir. Bunun ispatı öğrencilerinin tanıklıklarında yatar. Bir çok öğrencisine görünür. Tomas aralarında yoktur. Kendisine İsa’nın dirldiği haberi verildiğinde ise sanal bir dünya ile gerçeğin çizgisi üzerinde duran bir adamın cevabını verir. “O’nun ellerinde çivilerin izini görmedikçe, çivilerin izine parmağımla dokunmadıkça ve elimi böğrüne sokmadıkça inanmam” (Yuh.20:25)

Kuşkuculuğundan ya da gerçeği kabullenememesinden midir, bilinmez. Ama sekiz gün sonra gerçeği bizzat deneyim eder. İsa görünür ve gerçeğin anahtarını çevirmek üzere olan Tomas’a “Parmağını uzat” der, “Ellerime bak, elini uzat, böğrüme koy. İmansız olma, imanlı ol!”

İşte o an deriz ya tüm sanal dünya Tomas için son bulur. Anahtar çevrilir ve kapı açılır. Tomas gerçeğin sesini işitir.

Filmde büyüleyici güzelliklerle yaratılmış bir dünya olan Pandora göze çarpıyor. Ancak tüm güzelliklerine karşın, tamamen farklı çıkar amaçlarından ötürü, bu güzellikleri yok etmek amacıyla hareket eden kötülük de, filmde herkesin olumsuz duygular oluşturduğu bir unsur. Elbette bir sinema filmi olarak izlenilenleri değerlendirmek ve kısa bir çıkarımda bulunmak; ya da sinema salonunda geçen kısa bir süreden sonra sışarı çıkıp her şeyi unutmak, pek çok izleyici için çok daha kolay oluyor.

Aslında Avatar filmi bir kurgu olmasına karşın, bir gerçeğe ışık tutuyor. O gerçek de Kutsal Kitap’ta anlatılanlardır. Tanrı’nın tüm güzelliklerle yarattığı Aden bahçesini, insanın durumunu ancak onu yok etmek ve tüm bunlardan yoksun kılmak isteyen Şeytan’ı çeşitli benzetmelerle bu filmin kurgusunu bir benzetme gibi ele alarak değerlendirmek mümkün. Ayrıca filmde, tüm gezegenin ruhunu bir arada tuttuğuna inanılan ve tüm varlıklar için kıyaslanamaz öneme sahip bir ağaç da bulunuyor. Bu hayali ağacı da Kutsal Kitap’ta yer alan gerçek Aden bahçesindeki “yaşam ağacı” ile özdeşleştirmemiz söz konusu olabilir.

Ancak Aden bahçesinde, insan Tanrı’nın hiç istemediği bir şeyi yaptı ve yenmesi yasak olan ağacın meyvesinden yedi. Bunun üzerine Tanrı, “Adem iyiyle kötüyü bilmekle bizlerden biri gibi oldu” dedi ve “Artık yaşam ağacına uzanıp meyve almasına, yiyip ölümsüz olmasına izin verilmemeli.” diyerek Adem’in, dolayısıyla hepimizin karşılaşacağı cezayı açıkladı. Yaşam ağacının meyvesinden almamak demek, yaratıldığımız halimizden farklı, ölümlü varlıklar olarak yaşamımıza devam etmemiz anlamına geliyor. Artık Tanrı’dan uzak olarak, bu dünyada ölüm gerçeği ile yüzyüze, acılar ve sıkıntılarla dolu bir hayat sürdürüyoruz.

Ne mutlu ki, bu tablo her şeyin sonu anlamına gelmiyor. Tanrı insanın içinde bulunduğu bu kötü durumdan ötürü büyük bir üzüntü duyuyor. Bu nedenle içinden çıkılamaz bu sorun için, Kutsal Kitap’ta bizzat kendisi, bir Kurtarıcı vaadiyle umut ışığı veriyor. Peki bu gerçekleşti mi? İnsanın artık ölümden kurtulup sonsuz yaşama kavuşması mümkün mü? Evet! Bu mümkündür. Tanrı, günümüzden yaklaşık 2000 yıl önce Ortadoğu topraklarında tüm insanlığın günahlarından kurtuluşunu sağlayacak bir kurtarıcı sağladı: O’nun adı İsa Mesih’tir. Bizler O’nun sayesinde artık ölümden yaşama geçmiş bulunuyoruz ve O’nun mesajı, O’nu kabul etmek isteyen herkese açıktır.

Avatar’ı izlemiş ya da izleyecek olabilirsiniz. Bu gerçeklerin ışığında, izlediklerinizi bir kez daha değerlendirin ve yüreğinizi açın. Gördüğünüz şeyler, kurgu olmasına karşın sizi ve yüreğinizi derinden etkileyebiliyorsa, gerçeklerin karşısında yüreğinizin sesine daha çok kulak verin. Günümüzün postmodern insanı, “din” ya da başka etiketler altında bu gerçeklerden uzaklaşıp, kendince “entellektüel” bir yaşam sürdürdüğünü iddia etse de, yüreğinin ihtiyacına ve canının çırpınışına cevapsız kalamaz. Hepimiz en acı dolu zamanlarda ya da en çaresiz anlarda, bize yardımcı olacak birine muhtaç kalabiliriz. Ancak aslında o her zaman yanıbaşımızda kapımıza çalmaktadır. Lütfen siz de bugün İsa Mesih’in size olan çağrısına kulak verin ve O’nu yaşamlarınıza kabul edin.

Daha fazla bilgi almak; duygu ve düşüncelerinizi kilisemizden birileriyle paylaşmak için lütfen buraya tıklayın.

Elçilerin işleri 13:38 derki; “Dolayısıyla kardeşler, şunu bilin ki, günahların bu Kişi aracılığıyla bağışlanacağı size duyurulmuş bulunuyor. Şöyle ki, iman eden herkes, Musa’nın Yasasıyla aklanamadığınız her suçtan O’nun aracılığıyla aklanır.”

Affedilmek nedir ve benim buna niye ihtiyacım var?

“Af” kelimesi borcun silinmesi, her şeyin temizlenmesi anlamına gelir. Birisine karşı suç işlersek ilişkimizin düzelmesi için o kişinin affını isteriz. İnsan affedilmeyi hak etti diye affedilmez. Hiç kimse affedilmeyi hak etmez. Af etmek sevgiden, inayetten gelir. Af etmek bir insanın size yaptıklarına karşı koz olarak kullanılan bir şey de degildir.

Kutsal Kitap bize hepimizin Tanrı’nın affina ihtiyacı olduğunu soyler. Hepimiz günah işledik. Vaiz 7:20 der ki; “ Gerçek, yeryüzünde iyilik edip suç işlemeyen salih adam yoktur”. 1 Yuhanna 1:8 de “Günahımız yok dersek, kendimizi aldatırız ve içimizde gerçek olmaz.” der. Tüm günahlar aslında Tanrı’ya karşı işlenmiş suçlardır (Mezmurlar 51:4) Sonuç olarak Tanrı’nın affına ihtiyacımız vardır. Eğer günahlarımız affedilmeyecek olursa sonsuza dek günahlarımızın cezası ile yüz yüze kalacağız. (Matta 25:46, Yuhanna 3:36)

Affedilmek—Nasıl sahip olabiliriz?

Çok şükür ki Tanri seven ve inayetli olandır, günahlarımizı affetmek ister! 2Petrus 3:9 bize şunu der, “9Bazılarının gecikmiş saydığı gibi Rab, vaadini yerine getirmekte gecikmez; ama size karşı sabrediyor. Çünkü hiç kimsenin mahvolmasını istemiyor, herkesin tövbe etmesini istiyor.” Tanrı bizi affetmeyi arzular ve bu yüzden bize bir çözüm yolu sağlamıstır.

Günahlarımızın cezası ölümdür. Romalılar 6:23 ilk kısmı “Çünkü günahın ücreti ölüm,” derken günahlarımız yüzünden ölümü hak ettiğimizi belirtir. Tanrı kendisinin harika planıyla İsa Mesih’te insan oldu. (Yuhanna 1:1-14) İsa bizim hak ettiğimiz ölüm cezasını üstlenerek çarmıhta öldü. 2 Korintliler 5:21 bize şunu öğretir; “Tanrı, Mesih sayesinde kendisinin doğruluğu olalım diye, günahı bilmeyen Mesih’i bizim için günah yaptı.” İsa bizim hak ettiğimiz ceza yüzünden çarmıhta öldü. İsa’nın ölümü tüm dünyanın günahlarının affedebilinme yolunu açtı. 1 Yuhanna 2:2 der ki; “Kendisi günahlarımızı ve yalnız bizim günahlarımızı değil, bütün dünyanın günahlarını da bağışlatan kurbandır.” İsa ölümden dirilerek ölüme karşı zafer kazandı (1 Korintliler 15:1-28). Tanrı’ya hamdlar olsun zira İsa Mesih’in ölümü ve dirilişi sayesinde Romalılar 6:23 un ikinci bölümü gercekleşti, “Tanrı’nın armağanı ise Rabbimiz Mesih İsa’da sonsuz yaşamdır.”

Günahlarınızın bağışlanmasını istiyor musunuz? İçinizde sizi devamlı rahatsız eden bir sucluluk duygusu var mı bir türlü kurtulamadığınız? Eğer İsa Mesih’e Kurtarıcınız olarak iman edecek olursanız siz de günahlarınızdan kurtulabilirsiniz. Efesliler 1:7 “Tüm bilgelik ve anlayışla üzerimize yağdırdığı kendi lütfunun zenginliği sayesinde, Mesih’in kanının aracılığıyla Mesih’te kurtuluşa, suçlarımızın bağışına sahibiz.” Diye yazar. İsa bağışlanabilmemiz icin bizim borcumuzu ödedi. Tüm yapacağınız şey İsa’nın sizin borcunuzu ödemek üzere öldüğüne iman ederek Tanrı’dan İsa Mesih aracılığı ile bağışlanmayı istemenizdir. Yuhanna 3:16-17 bunu ne güzel biçimde dile getirmiştir; “«Çünkü Tanrı dünyayı o kadar çok sevdi ki, biricik Oğlunu verdi. Öyle ki, O’na iman edenlerin hiçbiri mahvolmasın, ama hepsi sonsuz yaşama kavuşsun. Tanrı, Oğlunu dünyayı yargılamak için dünyaya göndermedi, dünya O’nun aracılığıyla kurtulsun diye gönderdi.”

Bağışlanmak— Gerçekten o kadar kolay mı?

Evet o kadar kolay!!! Tanrı’nın affını kazanamazsınız. Tanrı’nın günahlarınızı affetmesi için yapabileceğiniz bir şey, ödeyebileceğiniz bir ücret yoktur. O’na ancak Tanrı’nın inayeti ve iman ile kavuşabilirsiniz. Eğer İsa Mesih’i Kurtarıcınız olarak Kabul etmek ve Tanrı’nın sizi bağışlamasını istiyorsaniz şöyle dua edebilirsiniz. Sadece bu duayı söylemek sizi kurtarmayacaktır. İsa Mesih’in sizi günahlarınızdan kurtarabileceğine iman etmekle kavuşabilirsiniz. Bu dua sadece Tanrı’ya olan imanınızı ve bağışlayıcılığı için şükranınızı gösterir. “Tanrı’m, sana karşı günah işledim ve biliyorum cezayı hak ettim. Ancak İsa Mesih benim hak ettiğim cezayı yüklendi ve O’na olan imanım sayesinde ben bağışlanabilirim. Günahlarımdan dönüyorum ve Senin sağladığın Kurtuluşa güveniyorum. İnayetin ve bagışlayıcı olduğun için sana Hamd ediyorum! Amin!“

Kutsal Kitap sonsuz yaşama giden yolu gayet güzel açıklamıştır. Öncelikle Tanrı’ya karşı günah işlediğimizi kabullenmemiz gerekir; “Çünkü herkes günah işledi ve Tanrı’nın yüceliğinden yoksun kaldı.” (Romalilar 3:23) Hepimiz Tanrı’yı mutsuz eden şeyler yaptık ve bu yaptıklarımız cezalanmamızı gerektiren şeylerdir. Günahlarımız sonuçta sonsuz Tanrı’ya karşı işlenmiş suçlardır ve sadece sonsuz ceza yeterli olabilir. “Çünkü günahın ücreti ölüm, Tanrı’nın armağanı ise Rabbimiz Mesih İsa’da sonsuz yaşamdır” (Romalilar 6:23).

Ancak İsa Mesih; günahsız olan (1.Petrus 2:22), insan şekline giren Tanrı Oğlu olan (Yuhanna1:1,14) ve bizim cezamız uğruna ölen Rab’dir. “Tanrı bize olan sevgisini şununla kanıtlıyor: biz daha günahkârken, Mesih bizim için öldü: (Romalılar 5:8) İsa Mesih bizim hak ettiğimiz cezayı üstlenerek (2.korintliler 5:21) çarmıhta can verdi (Yuhanna 19:31-42). Ölümden üç gün sonra dirilerek (1.korintler 15:1-4) günah ve ölüm üstündeki zaferini ispatladı. “Rabbimiz İsa Mesih’in Tanrısı ve Babasına övgüler olsun. Çünkü O, kendi büyük merhametiyle yeniden doğmamızı sağladı. İsa Mesih’i ölümden diriltmekle bizi yaşayan bir ümide, çürümez, lekesiz ve solmaz bir mirasa kavuşturdu. Bu miras sizin için göklerde saklıdır” (1.Petrus 1:3-4).

İman ile günahlı yollarımızdan dönmeli ve kurtuluş için Mesih’e bakmalıyız. (Habercilerin işleri 3:19) Eğer O’nun çarmıhta bizim günahlarımız uğruna öldüğüne ibadet edecek olursak, günahlarımızdan kurtulmuş ve cennetteki sonsuz yaşama kavuşmuş olacağız. “Çünkü Tanrı dünyayı o kadar çok sevdi ki, biricik Oğlunu verdi. Öyle ki, O’na iman edenlerin hiçbiri mahvolmasın, ama hepsi sonsuz yaşama kavuşsun.” (Yuhanna 3:16). “İsa’nın Rab olduğunu ağzınla açıkça söyler ve Tanrı’nın O’nu ölümden dirilttiğine yürekten iman edersen, kurtulacaksın.” (Romalılar 10:9) “Mesih’in çarmıhtaki bitirmiş olduğu iş bizleri sonsuz yaşama götüren yegane gerçek yoldur. “İman yoluyla, lütufla kurtuldunuz. Bu sizin başarınız değil, Tanrı’nın armağanıdır. Kimsenin övünmemesi için iyi işlerin ödülü değildir” (Efesliler 2:8-9). Eğer İsa Mesih’i kurtarıcınız olarak kabul etmek isterseniz işte size edebileceğiniz örnek bir dua.Unutmayın ne bu duayı ne de başka bir duayı etmek sizleri kurtarmayacaktır. Sadece İsa Mesih’e olan güven ve iman kurtaracaktır.Bu dua Tanrı’ya olan imanınızı açıkladığı gibi sağlamış olduğu kurtuluş için duyduğunuz şükranı açıklar.

“Tanrım, sana karşı günah işledim biliyorum ve cezayı hak ettim. Ancak İsa Mesih bu cezamı üstlendiği için O’na olan imanım sayesinde af edilebilirim. Günahlarımdan dönüyorum ve Senin sagladığın kurtuluşa güveniyorum. Affediciliğin ve sonsuz yaşam sağlayarak gösterdiğin inayetin için sana teşekkür ediyorum. Amin.”

Her Pazar Hıristiyanlar Kiliseye giderek ibadet ederler. Kiliseye gitmek ve gerçek kilisenin anlamı bu gün toplumumuzda bilinen aksine daha derin anlamlar taşımaktadır. 

Ülkemizde Kilise dendiğinde genelde aklımıza çan kuleleri ve eski büyük binalar gelir. Ancak kilise yani soruda da belirtilen kilise bu mudur? Hayır! Kilise denilince akla İsa Mesih’e Rab ve Kurtarıcı olarak iman edenlerin oluşturduğu bir topluluk gelmelidir. Bu nedenle tek bir Kilise vardır ve onun başı şu ya da bu Papaz değil, İsa Mesih’tir.

Mesih İnanlıları her şeyden önce İnsanın yegane yaratılma amacının sonsuza dek Tanrı’yı yüceltmek ve O’na tapınmak olduğuna iman ederler. Her şeyin yaratıcısı yüce Allah dünyayı 6 günde yaratmış 7. gün dinlenmiştir. Aynı uygulamayı bizden de beklemektedir. Sept günü yani 7. gün Tanrı’nındır ve O bu günü dünyanın telaşından uzak ve yalnızca O’na olan şükran ve teşekkürümüzle geçireceğimiz bir gün olarak kendine ayırmıştır.

Ancak Mesih inancında İbadet yada tapınma yalnızca haftanın belli bir gününde yapılan ve biten diğer günlerde ise ibadetin yerine getirilmiş olmasının verdiği rahatlık ve rehavet içerisinde geçiştirilen bir uygulama değildir. Kilise ibadeti aynı imanı paylaşan insanların bir arada birbirlerini teşvik ederek gerçekleştirdikleri tapınmadır. Yukarıda da belirttiğimizi gibi yegâne amacımız Tanrı’yı sonsuza dek yüceltmektir ve bu yaşamımızın tamamını kapsamaktadır.

İncil isa Mesih’in yaşamı ve yaşamının sonucu olan müjdesidir. İsa gerçek vahiy gerçek Söz’dür. İncil’i kendisi değil öğrencileri yazmıştır.  

Büyük İskender’den sonra, İsa dönemindeki Filistin üç yüzyıldan beri Yunan uygarlığının etkisinde bulunuyordu. Romalıların ülkeyi ele geçirmesinden sonra bile resmi dil Yunanca kaldı. Bu nedenle Yeni Antlaşma (İncil) İsa Mesih’in dirilişi ve göğe çıkışından sonra havarileri tarafından Eski Yunanca olarak kaleme alındı. Yeni Antlaşma’yla Tanrısal vahiy tamamlanmış oldu.

İsa Mesih ve havarilerinin çağında dünyada en yaygın dil Yunanca olduğundan, o çağın kilise topluluğunun okuduğu Kutsal Kitap Yunanca idi. İsa Mesih’ten yaklaşık iki yüzyıl önce Mısır’ın İskenderiye Kentindeki Yahudiler Eski Antlaşma’yı İbraniceden Yunancaya çevirmişlerdi. “Septuagint” adıyla tanınan bu ünlü çeviri, havarilerin Yunanca’da kaleme aldığı Yeni Antlaşma’yla birlikte ilk çağ kilisesinin kullandığı Kutsal Kitap’tı.

Kuzey Afrika’daki kilise toplulukları, Yunanca değil, Romalıların etkisi altında Latince konuştuklarından, Yeni Antlaşma’yı Latinceye çevirdiler. Bu çeviri Jerom adlı bilgin tarafından yaklaşık M.S. 400 yılında İbranice ve Yunancaya göre düzeltildi. Jerom daha sonra Eski Antlaşma’yı yeniden çevirdi. Bu Latince Kutsal Kitap “kalabalık” anlamına gelen “vulgus” sözcüğüne dayanarak, “herkesçe tanınan” anlamındaki “Vulgat” adını almıştı. O çağda Kutsal Kitap Süryanice ve Kıpticeye de çevrildi.

Bu çağda İncil’den bir iki parça Orta Asya’daki Türk dillerine de çevrildi. “Türkçeye ilk çeviri Sultan IV. Mehmet’in baştercümanı Ali Bey tarafından yapıldı. Bu çeviri 1666 yılında bütünlendi”.2 Basılmak üzere Hollanda’ya götürüldü ama basılmadı. Ali Bey’in kaleminden çıkan metin Leyden Üniversitesi kitaplığındadır. “Bu çeviriye dayanan ilk Türkçe Yeni Antlaşma 1819′da 5000 nüsha olarak basıldı. Tüm Kutsal Kitap ise 1827′de yayınlandı”.

Ali Bey’in çevirisi Arap yazısına benzeyen Osmanlı yazısıyla yazıldı. Türkçe konuşan ama Ermeni yazısını kullananlar için ayrı bir çeviri 1819 yılında basıldı. Bu çevirinin Yeni Antlaşma kesimi 1831 yılında, tümü ise 1843 yılında gözden geçirilerek yayınlandı. Bu çevirinin Osmanlı yazısıyla basılması önerilince uygun görülmedi. Yeni Antlaşma ve Mezmurlar’ın yeni bir çevirisi Osmanlı yazısıyla yayınlandı (1866-1868). On yıl sonra içinde yabancı uzmanlar da olan, Şükri Efendi ve Ahmed Efendi adlı iki Türk’ün ve Keyfi Efendi adlı bir Kürt’ün de bulunduğu bir kurul tüm Kutsal Kitap’ı gözden geçirdi. Bu çalışmanın ürünü hem Osmanlı hem de Ermeni alfabesinde basıldı. Bu çeviri 1885 yılında yeniden düzenlendi.

Osmanlı İmparatorluğunda Türkçe konuşup Yunan alfabesini kullanan bir topluluk vardı. Onlar için Ali Bey’in çevirisinin Yeni Antlaşma bölümü 1826 yılında Yunan alfabesiyle yayınlandı. 1839 yılında Kutsal Kitap’ın tümü Yunan alfabesiyle yayınlandı. Bu eser 1854 ve 1871 yıllarında yeniden gözden geçirildi. 1884 yeni bir çeviri Yunan alfabesiyle basıldı. 1905 yılında üç ayrı Türkçe çeviri yerine aynı çeviri Osmanlı, Ermeni ve Yunan alfabeleriyle yayınlandı.

Dil devrimi gerçekleşince yeni alfabeyle yazılan bir Kutsal Kitap çevirsi zorunluydu. 1929 ile 1941 yılları arasında yapılan çalışmanın sonucunda bugün kullanılan çeviri gerçekleşti. 1987 yılında özel bir kurulun çalışmasıyla “Müjde” başlığı altında İncil’in çağdaş Türkçe çevirisi yayınlandı. 1988 yılının sonunda da Kitabı Mukaddes Şirketi’nin İncil’in Yunancadan çağdaş Türkçeye çevirisi yayınlandı.

Tanrı’nın Sevgisi
“Çünkü Tanrı dünyayı o kadar çok sevdi ki, bircik Oğlunu verdi. Öyle ki, O’na iman edenlerin hiçbiri mahvolmasın ama hepsi sonsuz yaşama kavuşsun”
(Yuhanna 3:16).

Tanrı’nın Planı
[Mesih konuşuyor] “Bense insanlar yaşama, bol yaşama sahip olsunlar diye geldim.” (Yuhanna 10:10).

Neden birçok kişi bu bol yasama sahip olamıyor?
Çünkü…

2. İnsan GÜNAHLIDIR ve Tanrı’dan AYRI DÜŞMÜŞTÜR. Bu nedenle Tanrı’nın sevgisini ve yaşamı için olan planını bilemez ve uygulayamaz.

İnsan Günahkardır
“Çünkü herkes günah işledi ve Tanrı’nın yüceliğinden yoksun kaldı.” (Romalılar 3:23). İnsan Tanrı’yla ilişki içinde olması için yaratıldı; Ama insan inatçılığı ve bencilliği sonucunda kendi bağımsız yolunda yürümeyi seçti. Böylelikle Tanrı ile olan ilişkisini koparmış oldu. Bu bencillik, Kutsal Kitap’ın günah olarak tanımladığı, (aktif) isyan veya (pasifçe) aldırmazlıktır.

İnsan Tanrı’dan Ayrı Düşmüştür
“Günahın ücreti ölümdür” [Tanrı'dan ruhsal kopuş] (Romalılar 6:23).

Yukarıdaki çizim kutsal olan Tanrı ile günahlı insanın konumunu göstermektedir. Arada büyük bir boşluk göze çarpmaktadır. OKLAR ise günahlı insanın Tanrı ‘ya ve O’ nun bize sunduğu bol yaşama ulaşmak için gösterdığı çabayı simgelemektedir. Bu çaba Tanrı ‘dan karşılık bekleyerek yapılan iyilikler (sevap), arayış içinde felsefeden felsefeye koşmak ya da dinsel inanç biçiminde kendini gösterir. Tüm bunlar kaçınılmaz olarak faydasız kalırlar.

Üçüncü kural bu boşluğu kapatacak köprüyü anlatıyor…

3. İsa Mesih insanın günahını ortadan kaldırmak için Tanrı’nın sağladığı TEK ÇAREDİR. Ancak O’nun ile Tanrı’nın sevgisini ve yaşamımız için olan planını bilebilir ve uygulayabiliriz.

Yerimize Öldü
“Tanrı bize olan sevgisini şununla kanıtlıyor: Biz daha günahkarken Mesih bizim için öldü” (Romalılar 5:8).

Ölümden Dirildi
“Mesih, günahlarımıza karşılık öldü, gömüldü ve Kutsal Yazılar uyarınca dirildi. Kifas’a ve Onikilere göründü…”
(1. Korintliler 15:3-6).

Tanrı’ya Giden Tek Yol
“İsa ona, ‘Yol, gerçek ve yaşam ben’im” dedi.”Benim aracılığım olmadan Baba’ya kimse gelemez.” (Yuhanna 14:6).

Bu şekil Tanrı ve insanı ayıran bu boşluğu Oğlu İsa Mesih’i göndererek kapatmasını temsil ediyor. İsa çarmıhta ölerek günahlarımızın cezasını kendi üzerine aldı.

Bu üç kuralı bilmek yeterli değildir…

4. İsa Mesih’i Rabbimiz ve Kurtarıcımız olarak KABUL ETMELİYİZ. Bundan sonra Tanrı’nin sevgisini ve yaşamımız için olan planını bilebilir ve uygulayabiliriz.

Mesih’i Kabul Etmeliyiz
“Ancak Kendisini kabul edip adına iman edenlerin hepsine Tanrı’nın çocukları olma hakkını verdi. ” (Yuhanna 1:12)

Mesih’i İman Yoluyla Kabul Etmeliyiz
“İman yoluyla lütufla kurtuldunuz. Bu sizin başarınız değil, Tanrı’nın armağanıdır. Kimse övünmesin diye iyi işlerin sonucu değildir.” (Efesliler 2:8,9).

Mesih’e İman Ettiğimizde Yeniden Doğarız
(Yuhanna 3:1-8 okuyun)

Mesih’e Kişisel Olarak Seslenmeliyiz
[Mesih Konuşuyor] “İşte kapıda durmuş kapıyı çalıyorum. Eğer biri sesimi işitir ve kapıyı açarsa onun yanına gireceğim.” ”
(Esinleme 3:20).

İsa’yı kabul etmemiz demek kendi benliğimizden Tanrı’ya dönmemiz (tövbe) ve yaşamımıza girerek günahlarımızı bağışlaması ve bizi kendi istediği gibi bir kişi yapması konusunda tam olarak İsa’ya güvenmemiz demektir. Mantık yolu ile Mesih’in Tanrı’nın diri sözü olduğunu, günahlarımız için öldüğünü kabul etmek yeterli değildir. Duygularımızla da O’nu kabul etmemizin bir anlamı yoktur. İSA MESİH‘i ancak istemimizin bir eylemi olan iman yoluyla kabul ederiz.

İki daire, iki ayrı yaşamı simgelemektedir:

BEDENDEKİ YAŞAM

• BENLİK yaşam tahtında
• Bütün ilgi alanları benlikçe yönlendirildiğinden bir karmaşa var.
• Mesih yaşamın dışında

MESİH’TEKİ YAŞAM

• MESİH yaşam tahtında
• Benlik tamamen Tanrı Sözü olan Mesih’e boyun eğmiş
• Bütün ilgi alanları Mesih’e yöneldiği için kişinin yaşamında Tanrı planı doğrultusunda bir düzen görülüyor.

Yaşamınızı hangi daire en iyi simgeliyor?
Hangi dairenin yaşamınızı ifade etmesini istersiniz?

Aşağıdaki yazı Mesih’i nasıl kabul edeceğinizi (nasıl Hristiyan olacağınızı) açıklıyor:

İman ederek şimdi dua ile Mesih’i yaşamınıza alabilirsiniz!
(Dua Tanrı’yla konuşmaktır)

Tanrı yüreğinizi biliyor ve sözlerinizden ziyade yüreğinizin arzusuna daha çok önem veriyor. Aşağıdaki örnek duayı edebilirsiniz:

“İsa, seni kişisel olarak bilmek ve tanımak istiyorum. Tanrı’nın huzurunda doğru olmam için kendi hayatını benim uğruma kurban olarak verdiğin için teşekkür ederim. Yaşamıma seni çağırıyorum. Bana değişebilme gücünü verebilen ve beni Tanrı’yla sonsuza dek ayrı kalmaktan kurtarabilecek olanın sen olduğuna inanıyorum. Tanrı’yla sonsuz yaşam verdiğin için ve İsa aracılığı ile günahlarımı bağışladığın için teşekkür ederim. Yaşamımın yönetimini al. Beni olmamı istediğin kişi yap. Amin”

Bu dua yüreğinizin arzusunu dile getiriyor mu?

Eğer evet ise, bu duayı şimdi edin, ve Mesih vaad ettiği gibi şu an yaşamınıza gelecektir.

Daha fazla bilgi için lütfen bize ulaşın…

İsa Mesih dirilmiştir şimdi diridir yücelerde egemendir yeniden gelişi çok yakındır. O’nun bağlısı somut ve sağlam gönençtedir. Dirilip göklere giden Mesih günahlı insanı kurtarır; hem yeniliğe kavuşan hem de sonsuz güvencesiyle dolan yaşamı gerçekleştirir. Durgun durağan su birikintisine karşı coşkunlukla akan ırmak neysediri Mesih’e iman da töreci biçimci kalıplaşmış inanç karşısında öyledir. Tanrı’ya binlerce şükür. “İsa Mesih bizim suçlarımız için ölüme verildi ve doğruluğumuz için ölümden dirildi” (Romalılar 4:25).

Günahsız canını günahlı insan yararına kurtulmalık olarak sunmaya ölmeye ve yeniden dirilip kurtarıcımız olmaya gelen Mesih şunları söyledi: “Size önemle belirtirim: Yere düşüp de ölmeyen buğday tanesi tek başına kalır. Ama ölürse bol ürün getirir. Canını seven onu yitirir. Bu dünyada canını hiçe sayan ise onu sonsuz yaşam için saklar… Canını kurtarmaya çalışan herkes onu yitirecektir; ama yitiren onu koruyacaktır” (Yuhanna 12:2425; Luka 17:33).

Çok iyi tanıdığın sevdiğin ilgilendiğin birinin öldüğünü gömüldüğünü gördükten sonra üçüncü gün kendisini dipdiri olarak görsen o seninle konuşsa oturup yemek yese sana belirli görevler verse herhalde tepen uçar. Kuşkusuz doğaüstü bir durumla karşılaşmakta olduğunu bilir aklın düşüncen insan gücü ve yeterliliği ötesinde bir olguya giderdi. İsa Mesih’in öğrencileri böyle bir gelişimle yüzyüze geldiklerinde ilkin buna inanamadılar. Doğal bireyler olarak doğaötesi bir olayın önemini hemen kavrayamadılar ama Rab İsa’yı yeniden görüşte O’nun dirildiğini anladılar bunun peygamberlerce bildirildiğini anımsadılar.

Eski Antlaşma’da Tanrı esiniyle bildirilen peygamberlik sözlerinde Mesih’in öleceği ve mezarında bırakılmayacağı defalarca belirtilmemiş miydi? İşte bunlardan birkaçı: “Çünkü sen canımı ölüler ülkesine Kutsalın’ı da çürüme görmeye bırakmazsın… Çünkü bana karşı lütfun yücedir; canımı ölüler ülkesinin derinlerinden kurtardın… Ya RAB canımı ölüler ülkesinden çıkardın; mezara inmeyeyim diye beni yaşattın… Ama Tanrı ölüler ülkesinin gücünden canımı kurtaracaktır; çünkü beni kabul edecektir… Ama O’nu ezmek RABBE hoş göründü; O’nu eleme düşürdü; O’nun canı günah sunusu kılınınca soyunu görecek yaşamının günlerini uzatacak ve RABBİN amacı O’nun elinde ilerleyecek. Canının emeği ürününü görerek doyacak. Doğru uşağım kendi bilgisiyle birçoklarını doğru kılacak kötülüklerini de kendisi yüklenecek… Ben ise bilirim kiKurtarıcım diridir ve sonunda toprağın üzerinde dikilecektir… Daha şimdiden işte şahidim göklerdedir ve benim için şahadet eden yücelerdedir” (Mezmur 16:10; 86:13; 30:3; 49:15; Yeşaya 53:1011; Eyup 19:25; 16:19).

Peygamberler Rab İsa’nın erden bir kızdan Beytlehem kasabasında doğacağını önceden bildirdi. Tıpkı bunun gibi ölüler arasından dirileceğini de bildirdi. Doğuşunu gökyüzünde melekler ilahi sesleriyle kutladı. Dirilişini boş mezarın başında iki melek orayı ziyarete gelen kadınlara sordukları bir soruyla kanıtladı: “Diri olanı neden ölüler arasında arıyorsunuz?” (Luka 24:5). Bunun gibi göklere yükselen dirilmiş Mesih’in yeniden geleceğini iki melek şaşkınlıkla göğe bakan öğrencilere açıkladı: “Sizin aranızdan göğe alınan bu İsa’nın göğe gittiğini nasıl gördünüzse O öyle gelecektir” (Habercilerin İşleri 1:11). Mesih göklerde günahlılar için aracılık etmektedir.

Tanrı Sözü’nde İsa’nın dirilişi ‘Ölülerin ilk turfandası diye betimlenir. Acımasız mezarın gücünü alt ederek dirilen kurtarıcı İsa Mesih günahtan arıttığı insan yüreğine girerek onu kutsal Tanrı’yla barıştırır. İlerideyse onun ölü bedenini yepyeni bir bedenle diriltir. Bu müjdeyi yayan haberci Pavlos günün en aydın ve gelişmiş kenti olan Atina’ya gelince düşünürlere İsa Mesih’in dirilişinden söz etti. Bu bilgin insanlar şaşırıp kaldı. Her savı her düşünceyi evirip çevirerek tartışan aydın kişiler İsa Mesih’in dirilişini hiç duymamıştı O’nun ileride bütün ölüleri dirilteceğini de bilmiyordu. Diriliş doğaüstü Tanrı işidir sadece doğaüstü kavramla ve anlayışla bilinebilir. Mucize’nin anlamı ademoğullarını aciz bırakmaktır. Oğlu Mesih’i ölüler arasından dirilten yüce Tanrı ölümlü insanları aciz bıraktı biz acizlere diriliş gücünü verdi.

Mesih inancının siyasetsiz savaşsız kılıçsız bir yöntemle yükselmesi yeryüzünün her yanına yayılması tek açıklayışla anlatılabilir: O’nun bağlıları dirilen Rableri’ni gözle gördü diriliş olgusunu tümden yeterli Tanrı kanıtı olarak tanıdı O’nun Eski Antlaşma peygamberleri tarafından bildirilen kurtarıcı-hükümran Mesih olduğuna inandı ve bu kesin gerçeği her yanda herkese güvenle yaydı. İsa Mesih’in haça çakılışı tüm tarihin dönüş noktası dirilişiyse aynı tarihin doruğudur.

Mesih’in dirilişine inanlıları da O’na iman etmeyenler de tanıklık etti. İnanlıların tanıklığı pek çoktur. İman etmeyenlerin istemeye istemeye buna tanıklıkta bulunmasıysa eşit oranda ilginçtir. Yahudiler’in dinsel-ulusal kurulu Sanhedrin mezarı beklemeye koyulan askerlerin dirilişe ilişkin tanıklığını kabul etmekten başka hiçbir şey yapamazdı. Bunu yalanlamanın uydurma yollarını kurnazlıkla düzenledi. Bundan başka kendi aralarından biri olan dincilikte herkesten ileride bulunan Tarsus’lu Saul Mesih’in adına ve bağlılarına saldırmaktayken birgün yücede dirilmiş İsa Mesih’i gördü buna tanıklık etmeye başladı. Bu gelişim tüm Sanhedrin’i sarsmış olmalı ki sözbirliğiyle Tarsus’lu Saul’u öldürmeyi kararlaştırdılar.

Dirilişin tarihsel gerçek olduğunu yalanlayabilecek güç ve yetki yoktur. Asıl yalanlanan kuşak buna iman etmeyenler doğal düzeyden bir santim yukarıya ruhsal aşamaya erişemeyenlerdir. İsa Mesih’in dirilişi olmadan insanlık tarihi can sıkıcı ruh bıktırıcı yarını korkutucu bir olaylar zinciri olmaktan ileriye gidemeyecekti. Tüm tarihe anlam veren heyecan getiren imansızları derin derin düşündüren tümleme İsa Mesih’in ölüler arasından dirilişidir. “Ama gerçekte Mesih ölüler arasından dirilmiştir; uyuyanların ilk ürünüdür O. Çünkü ölüm insan aracılığıyla geldi ölülerin dirilmesi de insan aracılığıyla oldu. Çünkü nasıl tümü Adem’e bağlılık yüzünden öldüyse tümü de Mesih’e bağlılık yüzünden yaşama getirilecektir” (I Korintoslulara 15:20-22).

Mesih’in yeniden doğmuş bağlısına O’nun dirilişi ileride bilinebilecek bir gizem değil şimdiyle ilgili olgudur. İnanlı her gün her an dirilen Mesih’le paydaşlıktadır. Mesih dirilmemişse her şey boştur aldatıcıdır: İman da umut da sonsuz güvenliği de kilise topluluğu da dirilişi bekleme de.. Vaiz’in bildirdiği gibi “Her şey boşun boşu!” Ama sevinçle coşalım Mesih dirildi. O gerçekten dirildi. Şu anda kesin dirilikle yücelerde egemendir. İnanlı dirilip yücelere giden Mesih’ten Kutsal Ruh armağanını aldı. Mesih’in inanlılarına gönderdiği Kutsal Ruh Paraklit’tir: (Avutucu). O şu anda gördüğümüz çalkantılı dünyada Mesih’in inanlısını destekliyor inanlıyla birlikte hergün şu duayı yükseltiyor: “Amin. Gel ya Rab Isa!”

Mesih’ten başka hiç kimse kendi isteğiyle ölüler dünyasına gitmedi ne de hiçbir kimse kendi gücü ve yeterliliğiyle ölüler dünyasından ayrılabildi. O’nun ölüler dünyasına gidişi ölümün korkunç zincirlerini koparmasıydı; oradan ayrılışı da kendisine iman eden her cana ölüme karşı yengi kazanıldığını ölümün yenik düştüğünü ölüm yetkisinin sadece geçici olduğunu bildirmesiydi.

Kurtarıcı Mesih günahlarımız için ölmeye geldiğini üçüncü gündeyse dirileceğini olaydan önce belirtti: “Bundan sonra İsa Yeruşalem’e gitmesinin İhtiyarlar başrahipler ve dinsel yorumcular elinde yoğun işkence çekmesininöldürülmesinin ve üçüncü gün dirilmesinin gerekli olduğunu öğretmeye başladı” (Matta 16:21). Sarsıcı gelişimin yaklaştığını kavrayarak acıda çalkalanan öğrencilerini O şöyle avuttu: “Size önemle belirtirim ki ağlayıp dövüneceksiniz ama dünya sevinecektir. Üzüntü çekeceksiniz ama üzüntünüz sevince dönüşecektir” (Yuhanna 16:20).

Haça çakılışının an konusu olduğunu anlayan üzüntülü öğrencilerine İsa “Şimdi beni gönderene gidiyorum” diyerek onları yüreklendirdi: “Ama ben ölümden dirildikten sonra sizlerden önce Galile’de olacağım” (Matta 26:32). O Lazar adındaki bir arkadaşını diriltmeye gidiyordu. Ölünün ağlamakta olan kız kardeşi Marta’ya şu somut avuntu sözünü söyledi: “Diriliş ve yaşam Ben’im. Bana iman eden ölmüş olsa da yaşayacaktır. Yaşamakta olan herhangi bir kimse bana iman ederse sonsuzluk boyunca hiç ölmeyecektir” (Yuhanna 11:2526).

Mesih mezar başında “Lazar dışarı gel!” dediği anda dört gündür ölü olan o insanı diriltti. Böylesi görülmemiş bir gelişim ne Mesih’e ne de O’nun eylemlerine katlanabi- len din adamlarını çileden çıkardı; İsa’yı da Lazar’ı da öldürmeyi tasarladılar. Lazar belirli bir süre yaşadı ama sonunda yine öldü. Son diriliş değildi bu.

Dirilen Rab İsa Mesih kendi dirilişinin gücüyle inanlılarını ölümsüz sonsuza diriltecek ölümün de mezarın da kıskıvrak bağlayan bukağısını paramparça edecek. “Beni gönderenin isteği bana verdiklerinin hiçbirini yitirmemem onu son gün diriltmemdir. Çünkü Babam’ın isteği Oğul’u görüp O’na iman eden herkesin sonsuz yaşamı olmasıdır. Son gün onu ben dirilteceğim” (Yuhanna 6:3940). Bu parlak eylemde Baba’yla Oğul’un etkisi eşit ve kesindir. “Rab İsa’yı dirilten Tanrı’nın bizleri de İsa’yla birlikte diriltip sizlerle bir arada önünde durduracağını biliyoruz” (II Korintoslulara 4:14).

Rab İsa Mesih’in görkemli dirilişi karanlığı ışığa dönüştürdü . “Haftanın ilk günü erkenden daha ortalık karanlıkken…” (Yuhanna 20:1). “Kadınlar taşı mezardan yuvarlanmış buldular… ansızın yanlarında göz kamaştırıcı parlaklıkta giysiler kuşanmış iki adam durdu” (Luka 24:1-4). O haçta asılırken tüm ülaaai karanlık kapladı; çünkü güneşi yaratan günahlılar için ölüyordu. Ama bu karanlık ışığın görkemini haber vermekteydi. Günah ölüm cehennem.. Kötülük güçlerinin egemen kesildiği dünyamız. Mesih’in dirilişi: Gerçeğin yalanı alt ettiği Tanrı eylemi ve yengisi..

Mezarı ziyarete gelen Meryem oranın boş olduğunu görünce şaşırdı; ağlamaya başladı. Dirilen İsa onun karşısındaydı. Meryem O’nun İsa olduğunu anlayamadı. Rab ona “Ey Kadın niçin ağlıyorsun kimi arıyorsun?” diye sorunca o “Öğretmen!” diyerek dirilen Rabbe tapındı. Meryem’in içindeki karanlık o anda ışığa dönüştü. İsa öğrencilerini şu sözlerle yüreklendirmişti: “Bunları size söyledim; bendeki sevinci duyasınız ve içiniz sevinç dolsun diye” (Yuhanna 15:11).

Mesih’in dirilişi hiç avutulamayan ölüm acısını sevince dönüştürdü: “Haftanın ilk günü —aynı gün akşamleyin— öğrenciler Yahudi yetkililerin korkusundan kapalı kapıların ardında toplanmışlardı. İsa oraya geldi ortada durup onlara ‘Üzerinize esenlik olsun’ dedi. Sonra elleriyle böğrünü gösterdi. Öğrenciler Rabbi görünce sevinçle doldular” (Yuhanna 20:1920). “Sevinçten ve gelişine şaşmaktan bir türlü inanamıyorlardı. İsa ‘Burada yiyecek bir şeyiniz var mı?’ diye sordu… Onlar da kendisine tapınıp büyük sevinç içinde Yeruşalem’e döndüler ve sürekli olarak tapınakta Tanrı’yı yücelttiler” (Luka 24:415253) . Aynı sevinç Mesih’e iman edip arıtılanın gönencidir.

Rab İsa’nın dirilişi geceyi gündüze üzüntüyü sevince korkuyu yürekliliğe sallantıyı sağlam temele dönüştürdü. Dirilen Mesih kaygılı insan yaşamını en yüksek aşamalara çıkarabilen evrensel gücün kaynağıdır. Sen O’nun diriliş gücüyle yenilenmiş bu sevinçle güvenliğe kavuşmuş biri misin? Haberci Pavlos gibi şu dileği seslendirmek istemez misin? “Tüm isteğim Mesih’i ve dirilişinin gücünü bilmek O’nun çekmiş olduğu işkenceleri paylaşmak O’nun gibi olmaktır” (Filippililer 3:10).

Herkes merak ediyor; herkes sorular soruyor. Hristiyanlık hakkındaki tüm sorular 2000 yıldır yanıtlanıyor. Beşiktaş Protestan Kilisesi olarak üzerimize düşeni yapmak istiyoruz. Hristiyan İnancına ilişkin merak ettiklerinizi gerçekçi kanıtlarla, doğru kaynaklardan öğrenmeniz mümkün…

Ne Zaman? Her cumartesi günü, 14:00-17:00 saatleri arasında sizi bekliyor olacağız.

Nerede? Beşiktaş Protestan Kilisesi. Cihannüma Mahallesi Bostancıbaşı Sokak No:17 Beşiktaş- İstanbul

İletişim: bilgi@besiktaskilisesi.net
Haritayı görmek için lütfen buraya tıklayın.